Co było wielkie, małem sie wydało
Królestwa bladły jak miedź zaśnieżona
Co poraziło, więcej nie poraża.
Niebiańskie ziemie toczą się i świecą.
Na brzegu rzeki, rozciągnięty w trawie,
Jak dawno, dawno, puszczam łódki z kory.
Czesław Miłosz, 1959.
Thursday, March 13, 2008
Co było wielkie
Co było wielkie, małem sie wydało
Królestwa bladły jak miedź zaśnieżona
Co poraziło, więcej nie poraża.
Niebiańskie ziemie toczą się i świecą.
Na brzegu rzeki, rozciągnięty w trawie,
Jak dawno, dawno, puszczam łódki z kory.
Czesław Miłosz, 1959.
0 comments:
Post a Comment